Op foto slechts een impressie van de indruk die iets maakt

Gepubliceerd op vrijdag 1 september 2017 in Raalte - Rome 2017

Het niet hebben van een invalshoek, telt dat ook als invalshoek voor een blogbericht? Na vijftien dagen fietsen merk ik dat de inspiratie wel een beetje weg begint te raken, terwijl ik door de omgeving toch behoorlijk geïnspireerd zou moeten zijn. Ik lig in een hotel, letterlijk op twintig meter buiten de muur van het Piazzo dei Miracoli in Pisa. Dat is daar hét plein met die scheve toren erop. Fascinerend om te zien dat er nog steeds zoveel mensen zijn die foto's maken waarop ze die toren proberen tegen te houden met hun handen.

Ja, ook ik heb mijn foto's wel gemaakt in Pisa en ga dt straks in Florence, Siena en natuurlijk Rome ook gewoon weer doen. Toch merk ik dat ik minder foto's maak dan eerst. Ik geniet meer van de momenten zelf en zo'n momentum is al gauw weg als je in de weer gaat met een fototoestel. Ik schreef het vorig jaar geloof ik ook al eens, maar vergelijk het maar met wen concert. De foto's en filmpjes die je daarvan maakt kijk je nooit terug, en als je dat dan doet valt het toch altijd tegen met het echt. Dat geldt hier in Italië en in de bergen eigenlijk ook, je krijgt slechts een impressie vastgelegd op beeld, maar de echte indruk moet op het moment zelf bij je binnen komen.

De etappe van donderdag bleek een vrij eenvoudige, zowel in planning als in uitvoering. Ten eerste zo snel mogelijk richting de SS1 om van daaruit naar La Spezia te fietsen, daarna via de lange kust met ongetwijfeld schitterende stranden richting Pisa. Deel één duurde bijna twee uur en het kostte me negenhonderd hoogtemeters om uit de heuvelachtige kustlijn van Ligurië te komen. Op de afslag naar Cinque Terre heb ik honderd procent getwijfeld om toch richting Riomaggiore te gaan, maar uiteindelijk heeft ratio het gewonnen van gevoel. Terugkijkend naar hoe uitgeput ik er woensdagavond bij lag, denk ik dat het verstandig is geweest om te kiezen voor een niet zo'n heftige dag in het zadel.

Deel twee van de etappe was in één woord geweldig. Niet vanwege oogstrelende vergezichten, maar wel door de weg van veertig langs de Italiaanse kust. Bij La Spezia stond Pisa nog met 75 kilometer op de borden, een uurtje later was dat nog maar dertig. Eindelijk heb ik ook het buitenblad van mijn semi-compact ook echt kunnen gebruiken. Grote stukken fietste ik met veertig kilometer per uur langs Marina di Carrara, Marina di Massa en ik weet biet welke Marina's allemaal nog meer. Zonde van de vele stoplichten en zebrapaden voor de vele onderbrekingen tussendoor, maar anders was ik misschien ook wel heel erg vroeg in Pisa gearriveerd.

In Pisa is het overigens niet zo moeilijk zoeken naar de weg. Het is één keer linksaf slaan bij het verlaten van de SS1, je volgt de bordjes met Centro ongeveer twee kilometer lang en tegen die tijd kun je de toren al zien. Maar je kunt ook gewoon het andere verkeer achterna rijden, want iedereen wil toch zo dicht mogelijk geparkeerd staan. Dat is met de fiets geen probleem. Ik draai zo het plein op waar het nog best wat drukker had kunnen zijn en ga rustig zitten op het gras. Ik pak mijn telefoon en kies een hotel uit op honderd meter afstand. De Toren van Pisa zelf geef ik eigenlijk niet zoveel aandacht.

Afgestreepte cols

31 Aug 2017
Passo del Termine
548m
Romeride Day 15 - Pisadonderdag 31 augustus 2017 om 08:59
Afstand108.83 km
Hoogteverschil926 m
Tijd5u 00m
Kudos31